เมื่อวานพิมงานมาราธอน 8 ชั่วโมงรวด (พัก 10 นาทีไปกินข้าว -_-'') สรุปไปด้วยพิมไปด้วยพอเสร็จแล้วรู้สึกโล่งชะมัดเลย แล้วก็มานั่งดูตัวอย่างหนังแฮรี่ภาค 4 ที่โหลดมา น่าดูมากๆ อยากดูเร็วๆจัง ^.^

เพิ่งได้ดู FF7 AC (จากพี่อีกแล้ว) CG ภาพสวยสุดๆ แต่นั่นก็ทำให้ตัวละครไม่สามารถแสดงสีหน้าได้เต็มที่ อีกอย่างคือ ทั้งเรื่องทุกคนหน้าตาดีหมดเลยอะ ขนาดตามตรอกก็ยังหล่อได้ใจ มีแบเร็ตเท่านั้นที่แบบว่า... ส่วนคลาวด์หล่อ+เท่สุดๆ ทีฟาไม่ต้องพูดถึง ดูแล้วชอบอะกลายเป็นเชียร์เธอกับคลาวด์ไปเลย เราไม่เคยเล่นเกมหรอกนะเคยแต่ดูพี่เล่น ยังสงสัยอยู่ว่าคนที่ไม่รู้เรื่องมาก่อนดูไปคงงงเล็กน้อย หุหุ สุดท้ายแล้วแอริธก็ยังสวยเหมือนเดิม เรื่องนี้เน้นความรู้สึกผิดที่อยู่ในจิตใจคลาวด์ แต่ความเป็นดราม่าน้อยลงมากเมื่อมีข้อจำกัดในการแสดงอารมณ์ทางสีหน้า ส่วนใหญ่จะเน้นฉากต่อสู้ซะมากกว่าซึ่งเราว่าทำให้ดูเรื่องนี้แล้วก็สนุกและดีมากๆ แต่รู้สึกความซึ้งน่าจะทำได้ดีมากกว่านี้ ฉากจบคำพูดคำสุดท้ายของคลาวด์ทำเรางงมาก (คงเป็นเพราะเราดูซับไทย ซึ่งคิดว่าเค้าคงแปลผิดแน่ๆ) แต่ก็โอเค จบได้ดีค่ะ ^.^

กลับมาเรื่อง Mai-HiME ตอนที่ 24 นี้เป็นตอนที่ต้องบอกว่าสุดยอดดดดดดด เรื่องมาถึงจุดสุดขีดแล้ว ดูจบตอนนี้บางคนคงแทบลงแดงด้วยความอยากรู้ว่าตอนจบมันจะเป็นยังไง มีฉากซึ้งถึงกับทำให้น้ำตาคลอด้วยล่ะ ผ้าที่ถักทอด้วยความรัก...สุดท้ายก็ได้ให้ไปจนได้..

-------------------------------------------------------------------------------------------------------------------

NATSUKI : ฉันน่าจะรู้ตัวให้เร็วกว่านี้ สิ่งสำคัญ....ของฉัน

เป็นตอนที่ดีที่สุดตอนหนึ่งของไมฮิเมะ พวกเราจะถูกพาไปชมมิติในหัวใจของไม ความปราถนาที่แท้จริงถูกทำออกมาให้เห็นเป็นรูปธรรมด้วยพลังของวลาส ในที่สุดไมในจิตใจของตัวเองก็สารภาพเปิดใจกับทาคุมิในขณะที่ในความเป็นจริงร่างของเธอกำลังอยู่ในอันตราย ทันใดนั้นทาเทะก็เข้ามาช่วยไว้ได้พอดี ซิสเตอร์ซึ่งไม่สามารถหยุดวลาสได้ ตัดสินใจอย่างแน่วแน่ที่จะทำเพื่อคนรักของเธอในรูปแบบของเธอเอง นั่นคือหยุดเขามิให้กระทำชั่วตลอดไป ด้วยพลังของวลาส ซิสเตอร์ยูคาริโกะได้ชี้ทางสว่างแก่คนรัก เธอได้ทำหน้าที่ผู้รับใช้พระเจ้าครั้งแรกและครั้งเดียวในชีวิต ก่อนเธอจะจากไป ซิลเตอร์ได้กล่าวย้ำเตือนไมอีกครั้งให้เชื่อมั่นในความรู้สึกตนเอง!

ด้านนัตสึกิ หลังจากออกจากโรงพยาบาล เธอก็ได้กลับบ้าน (แมนชั่น) และพบว่านาโอะมาดักรออยู่ก่อนแล้ว นัตสึกิถูกจูเลียไชด์ของนาโอะจับไว้ เธอกล่าวว่าจะใช้นัตสึกิเป็นตัวล่อชิซุรุ นาโอะได้เปิดเผยอดีตที่ขมขื่นและปมในใจของเธอออกมา ทันใดนั้นชิซุรุก็ปรากฏตัวขี้น คำพูดของชิซุรุเป็นสิ่งที่นาโอะคิดว่าไม่มีจริงในโลก เธอเผลอพูดปมในใจอีกประโยคหนึ่งซึ่งทำให้นัตสึกิตื่นจากภวังค์ ในที่สุดประตูที่ปิดกั้นใจของนัตสึกิได้ถูกเปิดออกแล้ว เธอได้ตระหนักถึงคนสำคัญที่คอยอยู่เคียงข้างเธอเสมอมา

ทันใดนั้นจูเลียก็ถูกคิโยฮิเมะทำลายลงอย่างง่ายดาย ชิซุรุเดินเข้ามาหานาโอะด้วยแววตาด้านชาเธอกำลังจะจัดการกับนาโอะ นัตสึกิเข้ามาขวางไว้พร้อมเรียกปืนของตนเล็งไปที่ชิซุรุทันที เธอยิ้มให้กับตัวเองด้วยความรู้สึกสมเพชแต่ก็แฝงไปด้วยความสุขกับการล่วงรู้จิตใจของตน ชิซุรุที่เห็นนัตสึกิมีพลังกลับคืนแล้วก็ได้จากเธอไปอีกครั้ง ชะตากรรมของนาโอะไม่ต่างจากฮิเมะผู้แพ้คนอื่นๆตอนนี้เธอหมดทุกสิ่งทุกอย่างแล้ว

ไมบอกความเศร้าในใจทั้งเรื่องทาคุมิและมิโคโตะแก่ทาเทะ เขาปลอบใจไมและบอกเธอให้เธอทำในสิ่งที่เธอต้องการ ส่วนเขาที่รู้แล้วถึงสิ่งที่ตนต้องการก็พร้อมที่จะบอกกับเธอ แต่ทันใดนั้นฮิเมะไชด์อีกาก็ปรากฏกายขึ้น ยาตาการาสุไชด์ที่อยู่ในจิตใจอันมืดมิดของชิโฮ มันคือด้านมืดของชิโฮที่ต้องการให้ไมหายตัวไป ไมได้รู้ความจริงเกี่ยวกับการตายของทาคุมิ ตอนนี้เธอพร้อมจะสู้แล้ว

ทว่า...เสียงที่กระทบโสตประสาทของทั้งสองก็ทำให้ฉากนี้บีบคั้นอารมณ์คนดูได้สุดขีด เพราะต่างก็พบว่าสิ่งที่ตัวเองต้องการทำต่ออีกฝ่ายนั้นไม่สามารถทำได้ ชิโฮระเบิดอารมณ์ออกมาอย่างโกรธแค้น ทันใดนั้นความตึงเครียดดั่งฟางเส้นสุดท้ายก็ถูกตัดขาดอย่างรวดเร็วโดยมิโคโตะ ไมแทบจะบ้าอีกรอบเมื่อรู้ว่าอะไรจะเกิดกับทาเทะ แต่สีหน้าของเธอต้องเปลี่ยนไปในทันใดเมื่อเห็นน้ำตาของมิโคโตะ ในตอนแรกที่มิโคโตะร้องไห้ นั่นเพราะเธอทำร้ายมิโคโตะ แล้ว 2 ครั้งนี้ที่เธอเห็นน้ำตามันหมายถึงอะไร? ....ทาเทะได้หายไปแล้ว...เสียงร้องไห้ของไมดังก้องเปรียบดั่งจิตใจที่แตกสลาย...

Comment MIP ของนัตสึกิ PART II

- การยึดติดความรู้สึกที่มีต่อแม่ และความเชื่อที่ฝังรากลึกว่าจะไม่ไว้ใจมนุษย์หน้าไหนอีก ทำให้นัตสึกิไม่ยอมเปิดใจให้ใครอย่างเต็มที่ เธอซ่อนเร้นตัวตนไว้ภายใต้ความเข้มแข็ง ถึงแม้ในเวลาต่อมาจะมีคนที่ใส่ใจเธออยู่รอบตัวมากมายและค่อยๆเปลี่ยนความเชื่อของเธอไปอย่างไม่รู้ตัว แต่นัตสึกิก็ยังมุ่งมั่นต่อความรู้สึกที่มีต่อแม่เป็นที่หนึ่งเช่นเดิม นั่นส่งผลไปถึงขนาดของไชด์ที่อาศัยเพียงแค่ความทรงจำอันแรงกล้า เมื่อนัตสึกิถูกทำลายความเชื่อมั่นที่มีต่อแม่ เธอจึงไม่มีใครเข้ามาอยู่ในจิตใจแทนที่ ดังนั้นไชด์จึงไม่สามารถปรากฏตัวออกมา (เหมือนที่โคคุโยพยายามทำกับไม แต่หารู้ไม่ว่าไมนั้นเป็นแม่ชีเทเรซ่าที่มีความรักเผื่อแผ่ได้ทุกคน..หุหุ)

นัตสึกิพยายามปิดใจของตนเองอย่างไม่รู้ตัว เช่น ตอนที่ชิซุรุบอกว่าจะปกป้องเธอเอง นัตสึกิเกือบจะร้องไห้แต่แล้วกลับบอกว่าเธอไม่สนใจ จนกระทั่งเมื่อได้ยินคำพูดของนาโอะที่กล่าวว่าสิ่งที่เชื่อได้คือตนเองเท่านั้น ความคิดนั้นนัตสึกิได้ลืมไปนานแล้ว....แล้วเธอลืมไปได้อย่างไร....ภาพที่อยู่ในความทรงจำของเธอฉายขึ้นมาอย่างอัตโนมัติ เป็นเพราะคนๆนี้หรือที่ทำให้เธอลืมความอาฆาตแค้นต่อมนุษย์ทุกคน และใช่ เป็นเพราะคนๆนี้...ที่ทำให้เธอมีวันนี้ คนๆนี้คือ MIP ของเธอ เมื่อนัตสึกิได้ตระหนักถึงจิตใจของตนก็ถึงกับยิ้มอย่างสมเพชตนเองพร้อมพูดว่า ฉันน่าจะรู้ให้เร็วกว่านี้ หน้าของเธอดูเศร้าลงแล้วพูดต่อว่า สิ่งสำคัญ...ของฉัน ตอนนี้นัตสึกิกลับมาเป็นคนเดิมแล้ว เธอจะไม่ยอมแพ้ต่อชะตากรรมของฮิเมะ ความหมายของเธออาจหมายถึงเธอจะไม่เศร้าและสิ้นหวังต่อชะตากรรม เธอจะยินดีมุ่งไปหามันเพื่อจุดจบที่ดีที่สุด การได้พบไมอีกครั้งทำให้ความคิดของเธอเริ่มแน่วแน่ขึ้น ไมคือความหวังของเธอ ชิซุรุและนัตสึกิต่างเป็น MIP ซึ่งกันและกัน แน่นอน..นัตสึกิจะไม่ทำให้ MIP เสียใจ และตัวเธอเองก็จะไม่เสียใจเช่นกัน

***ยาตาการาสุ ไชด์ของชิโฮจะปรากฏตัวเมื่อฮิเมะผู้เป็นนายมีจิตใจอันมืดมิดซ่อนอยู่ ฮิเมะจะแทบไม่รู้สึกตัวและเหมือนเป็นฝันร้าย เพราะสามารถถอดจิตออกมาได้

SPECIAL THANKS : ขอบคุณทีมงานบางระจันซับทุกคนมากๆค่ะ ^.^

Comment

Comment:

Tweet

ฮะๆ ชอบคอมเม้นท์ของท่านอายานามิจัง
ตอนหน้าทำให้อดคิดไม่ได้ว่าชิซึรุจะรู้สึกยังไงกันนะ
เหมือนกันเรื่องที่ไม่มีวันเป้นจริงได้มันกลับเป้นจริงขึ้นมา

ข้าพเจ้าเลยจับมาเขียนเป็นโดจิน..อย่าลืมอุดหนุนนะคะ งาน VCP

#2 By hikaru on 2005-09-22 12:14

คำพูดของนัตสึกิกินใจมากค่ะ ชอบอย่างแรง ยิ่งตอนที่พูดว่า "สิ่งสำคัญ...ของฉัน"
เลยทำให้ตอนที่ทาเทะสลายไปไม่ทำให้สะเทือนใจเท่าไรเลย
จริงๆแอบหมั่นไส้เล็กน้อยด้วย -*-

จะรอตอนหน้านะคะ คำพูดนัตสึกิกินใจกว่านี้อีก หุหุ

#1 By konochika on 2005-09-18 21:38

Code Here.