R&C Mai-HiME The END ~Shining Days~
posted on 07 Oct 2005 23:50 by ayanami2 in Mai-HiME-Otomeสอบเสร็จแล้วเป็นไข้ต่อ!!! ดองบล็อกไว้นานพอสมควรเลย เหอๆ ปวดหัว..เฮ้อ หวัดกำลังระบาดรักษาสุขภาพด้วยนะคะ ฮัดเช้ยยยย!!
รีวิวไมฮิเมะตอนนี้ก็เป็นตอนสุดท้ายแล้ว ต่อไปคงคิดถึงพวกเธอแย่เลยส่วนไมโอโตเมะเราก็คงรอเป็นซับเหมือนเดิม คำเตือน....ไม่รับสปอยด์เด็ดขาด!!! หุหุ
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
MAI : มิโคโตะ ฉันคิดว่าฉันเข้าใจแล้วล่ะ...ความรักที่แท้จริงคืออะไร
ในที่สุดก็มาถึงตอนสุดท้าย เกิดเหตุการณ์ต่างๆมากมาย ถึงในที่สุดแล้วไมก็ได้พบกับความหมายของ ความรัก ที่แท้จริง ความรักที่ซ่อนทั้งความเจ็บปวดแต่ในขณะเดียวกันก็รู้สึกเป็นสุข ความรักที่สามารถแบ่งปันออกเป็นส่วนต่างๆได้ (ไมรักทาคุมิแบบน้องชาย และไม่คิดว่าตัวเองจะมีใครมาแบ่งปันความรักนั้นได้ เพราะทาคุมินั้นเป็นเพียงหนึ่งเดียวของเธอ แต่ภายหลังเธอกลับพบว่าตัวเองรักทาเทะและนั่นทำให้ไมรู้สึกผิดกับทาคุมิมาก ในขณะเดียวกันก็ปิดกั้นและไม่ยอมรับจิตใจของมิโคโตะ) มาถึงตอนนี้ เธอทำความเข้าใจและสามารถที่จะรักคน 3 คนนี้พร้อมๆกันในรูปแบบที่แตกต่างกัน มีเพียงคำๆเดียวเท่านั้นที่มิโคโตะเฝ้ารอคอย เพียงคำๆเดียวเท่านั้นที่สามารถทำลายความเกลียดชังลงได้ ไมเอ่ยออกมาเมื่อเตระหนักได้ว่าเธอยินดีจะทำทุกอย่างเพื่อให้มิโคโตะมีความสุข
ด้วยความสามารถของมิยู พลังของเจ้าหญิงซุยโซกลายเป็นจุดจบของการร่ายรำฮิคุสะฮิเมะ ร่างที่แท้จริงของโคคุโยปรากฏตัวขึ้น ดวงดาวสีแดงส่องประกาย มีเพียงการทำลายดาวนี้เท่านั้นถึงสามารถโค่นล้มโคคุโยและพิธีกรรมนี้ได้ มิโคโตะล้มลงพร้อมเรย์โตะ ตอนนี้เหลือเพียงแค่ไมและคางัตซึจิเพียงลำพัง.. ทันใดนั้นลำแสง 2 ลำก็พุ่งออกมา!! พร้อมเสียงเพลงที่แสดงถึงความหวังบรรเลงขึ้นอีกครั้ง
มีสิ่งที่ผู้จัดทำต้องเลือกอยู่ 2 ทาง ในที่สุดเขาก็เลือกทางตรงข้ามกับอีกเรื่องหนึ่งที่เป็นอนิเมที่เราชื่นชอบ เลือกทำในสิ่งที่เราไม่เคยคิดมาก่อน ทำให้สิ่งที่นึกสงสัยตลอดเกี่ยวกับ OP ของอนิเมเรื่องนี้ ท้ายที่สุดสิ่งที่เรื่องนี้ต้องการสื่อมาตลอดล้วนเป็นสิ่งสวยงามและผู้คนต่างพากันหลงลืม ใช่แล้ว...สิ่งที่ทำให้มนุษย์ยังมีชีวิตได้จนถึงปัจจุบัน...คือการมีสิ่งสำคัญที่ทำให้คุณรู้สึกดีได้เมื่อได้อยู่ใกล้ เพราะฉะนั้น...จงแสดงความรู้สึกนั้นออกมาเถอะ ก่อนที่จะทุกอย่างจะสายเกินไป!!
ขอขอบคุณ คุณ kizen คุณ Ceus และบรรดา Satff อีกครั้ง ที่ถ่ายทอดเนื้อเรื่องออกมาได้อย่างลึกซึ้งขนาดนี้ ขอบคุณมากค่ะ
Special comment
การใช้เสียงเพลงประกอบแต่ละฉากนั้นถือว่ายอดเยี่ยมจริงๆ เหมาะสมและไพเราะ ถือเป็นส่วนสำคัญของเรื่องที่ทำให้กดดันความรู้สึกของคนดูที่มีอยู่แล้วให้มีมากขึ้นไปอีก
Mezame ท่อนหลักเหมือน Ensei แต่มีจังหวะเร็วกว่า ดนตรีบรรเลงพร้อมเสียงร้องที่โหยหวนแต่งแข็งแกร่ง มักบรรเลงขึ้นในฉากต่อสู้ที่กดดันและแสนเศร้าสร้อย ลุ้นระทึกและเอาใจช่วยตัวละครนั้นๆให้ผ่านเหตุการณ์ที่เลวร้าย เพื่อมิให้เจ็บปวดไปมากกว่านี้
Its only the fairly tale เป็นเพลงภาษาอังกฤษที่อลิซซ่าจัง (มิยามูระ ยูโกะ) ขับร้อง ให้ความรู้สึกเหงาแต่แฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยวต่อเป้าหมายของตน ความเย็นชานั้นยังคงมีความอ่อนแออยู่ในส่วนลึกของจิตใจเสมอ
Ensei บรรเลงประหนึ่งบรรยายความรู้สึกอัดอั้นตันใจของตัวละคร ฉากทำร้ายความรู้สึกต่างๆพากันซ้อนขึ้นมาในหัวสมอง เสียงผู้ประสานเสียงขับร้องนั้นเปรียบเสมือนน้ำตาของตัวละคร...ที่แทบจะเหือดแห้ง
Yasahisa no Guuwa ดนตรีบรรเลงเพรียวๆ ให้เห็นถึงความรู้สึกของตัวละครต่อเหตุการณ์ในอดีตที่ถึงแม้เป็นเวลาสั้นๆ แต่ก็พร้อมที่จะบอกว่า ขอบคุณ
Mata Aou Ne ดนตรีขึ้นต้นพอให้ความสดชื่นขึ้นมาบ้าง ความรู้สึกดีๆต่อใครซักคนในความทรงจำพรั่งพรูออกมาในยามที่รู้ตัวว่ายากที่จะเกิดขึ้นอีกครั้ง ทั้งๆที่ปราถนามันเหลือเกิน
Yuubae no Sora ดนตรีบรรเลงขึ้นพาให้เป็นเรื่องเล่าอีกครั้ง ธรรมชาติของมนุษย์หากมีความรู้สึกกระทบจิตใจโดยตรง ทางออกอันดับต้นๆคือการนึกถึงอดีตที่อาจทำให้ผ่อนคลาย....ในทางกลับกันก็อาจทำให้เลวร้ายขึ้นกว่าเดิม
และอนิเมเรื่องนี้ก็ได้กลายเป็น 1 ในไม่กี่เรื่องที่ทำให้ฉันประทับใจ.......Mai-HiME........
- The End -
ที่ชอบแสดงออกมาเหมือนทุกสิ่งไม่ใช่เรื่องร้ายแรง(ยกเว้นเรื่งของนัตสึกิ ฮ่าๆ) ทั้งๆที่ในใจอาจคิดอีกแบบนึงก็ได้ ที่ชิซุรุบอกนัตสึกิว่ายกโทษให้ชั้นด้วย อันนี้น่าจะเป็นความรู้สึกเสียใจ ระอายใจสุดๆของเธอแล้ว ถึงแสดงออกมาแบบนั้น
กำลังโหลดอยู่ คน seed เยอะเกิน
*ท่าน review&comment จบซะแล้ว รู้สึกเหงา เหมือน mai-hime กำลังจบไปอีกรอบ แงๆ
#1 By konochika on 2005-10-08 00:32