อยากโห่ร้องตะโกนว่า ..ใครพลาดแล้วจะเสียใจ  วายไม่แอบ ไม่ต้องจิ้น วายว๊ายวาย 

ว่าแล้วก็ Let's Go!!!  (ป.ล. เน็ตช้าดูหน้านี้ลำบากแน่ๆ)

 

 

จากนิยายขายดีอิงประวัติศาสตร์  สู่จอแก้วในปี 2008 

เรื่องราวในยุคปลายราชวงศ์โชซอน ราวคริสตศตวรรษที่ 18  เป็นยุคทองของศิลปะและเหล่าจิตรกรเอก  หนึ่งในนั้น คือ Hyewon หรือชื่อจริงคือ Shin Yoon Bok   ชายหนุ่มวัยเยาว์ที่มีพรสวรรค์ลึกล้ำ และสไตล์การวาดที่ข้ามกระแสสังคมยุคนั้นอย่างสิ้นเชิง  ด้วยภาพวาดของ  Hyewon มักสอดแทรกความอีโรติก และบรรจงแต่งแต้มความรู้สึกของหญิงสาวอย่างละเมียดละไมเสมอ

 

ด้วยเหตุนี้  จึงเกิดประเด็นขึ้นมาว่า Shin Yoon Bok  แท้จริงแล้วเป็นผู้หญิงหรือไม่..? 

 

อนึ่ง ในปีใดไม่ปรากฏ  Yoon Bok ออกจากการเป็นช่างเขียนในราชสำนัก พร้อมกับชื่อ Hyewon ที่หายไปในประวัติศาสตร์   คงเหลือแต่รูปภาพมากมายที่บางส่วนต่อมาพบว่าอยู่ในประเทศญี่ปุ่น     

 

MAIN STORY Y

 

Yoon bok
 

The Painter of The Wind  กล่าวถึง Shin Yoon Bok  ในคราบหญิงปลอมเป็นชายเพื่อให้ได้เป็นนักวาดภาพที่มีชื่อเสียงตามรอยบิดาซึ่งเสียชีวิต  และเพื่อบิดาบุญธรรมซึ่งหวังใช้พรสวรรค์ของเขาส่งเสริมตระกูลตนเอง  นอกจากความฝันที่จะเข้าสู่ราชสำนักแล้ว  Shin Yoon Bok ยังต้องการสืบหาฆาตกรที่สังหารบิดามารดาของตนด้วย  ภาพที่สร้างสรรค์โดยมือที่แท้แล้วเป็นของหญิงสาว ฉายแววโดดเด่นท่ามกลางหมู่นักเรียนซึ่งเป็นชาย

 

5coins
 

เมื่อได้พบ  Jeong Hyang ซึ่งเป็นกิเซง (คล้ายเกอิชา)  ผลงานสร้างชื่อของ Yoon Bok ก็ล้วนมีเธออยู่ในนั้น  รวมถึงภาพ Scenery on Dano Day ที่ทำให้เขาก้าวเข้าสู่ราชสำนักในที่สุด  (ดังความหมายที่ Yoon Bok ให้นิยามแก่อาจารย์  การวาดภาพ คือ การบอกเล่าสิ่งที่เราปรารถนา  บางครั้งความปรารถนาก็แปรเปลี่ยนเป็นภาพวาด  ถ้าท่านปรารถนาใครซักคน ในใจยังคงคิดถึงตลอดเวลา ท่านก็จะวาดรูปเค้าออกมา    ขณะเดียวกัน การเห็นภาพคนๆนั้น  แม้จะลืมไปแล้ว แต่เราก็จะกลับมาปรารถนาเค้าอีกครั้ง  นั่นคือภาพวาดสามารถสร้างแรงปรารถนาให้เราได้เช่นกัน)

 

1st Impression
 

Jeong Hyang ต่างจากกิเซงคนอื่น  เธอเป็นศิลปิน  ความสามารถทางดนตรีบวกกับชื่อเสียงและความงามที่หากิเซงคนใดเทียบเท่า  ทำให้ Jeong Hyang ใช้เพียงดนตรีสร้างความสำราญแทนร่างกาย   Yoon Bok สนใจในหญิงสาว และเสียงเพลงอันไพเราะนั้นทำให้เขาย้อนกลับไปเป็นเด็กอีกครั้ง  ทั้งสองกลายเป็นสิ่งสำคัญในชีวิตของกันและกันโดยไม่รู้ตัว   เธอเรียกเขาว่า Hwagong ซึ่งหมายถึง จิตรกร (Painter) 

 

Drama

 


Drama เรื่องนี้มีทั้งหมด 20 ตอน  ความสัมพันธ์ระหว่าง Yoon Bok และ Jeong Hyang ดำเนินไปอย่างสวยงามและบริสุทธิ์ดั่งรักแรกตั้งแต่ตอน 1 - 7  

เนื้อเรื่องเริ่มปลี่ยนไปเมื่อ Jeong Hyang ถูกขายให้เศรษฐีคนหนึ่ง  ความรู้สึกของ Yoon Bok จึงก้าวข้ามไปสู่ความรักที่เจ็บปวดและไม่สมหวัง  บทอาจารย์ของเขา เริ่มสอดแทรกเข้ามาเป็นที่ยึดเหนี่ยวของ Yoon Bok  ความสัมพันธ์ของทั้งสองให้ความรู้สึกเหมือนพ่อกับลูก(ชาย)  อาจารย์กับศิษย์หัวรั้น  ทั้ง Jeong Hyang และอาจารย์  ต่างยังไม่รู้ว่า Yoon Bok เป็นผู้หญิง

 

Brothers
 

การสูญเสียบุคคลอันเป็นที่รักอย่างต่อเนื่อง  ทำให้ Yoon Bok จิตใจบอบช้ำและบุคลิกเปลี่ยนไป  จากนักเรียนอวดดี ช่างฝัน ช่างยิ้มแย้ม   กลายเป็นคนเศร้าหมอง พูดน้อย และคอยพึ่งพิงอาจารย์อยู่ตลอดเวลา  การเสียพี่ชาย ทำให้ Yoon Bok ไร้รอยยิ้มที่มีความสุข 

Jeong Hyang กลับมาเป็นส่วนหนึ่งของ Yoon Bok อีกครั้ง  เมื่อเขาต้องโทษ และถูกขับออกจากวัง  กลายมาเป็นช่างเขียนส่วนตัวของเศรษฐีซึ่งเป็นสามี(แต่ในนาม)ของหญิงที่เขารัก  Yoon Bok เผยรอยยิ้มแห่งความปิติอีกครั้ง และวาดรูปเธออย่างมีความสุข

.. แต่สิ่งที่ปิดกลั้นใจเขาไว้คือความรักที่ไร้หนทาง  (12-20 final ep.)

 

Erotic Scene 

Dialogue ที่สวยงามระหว่างทั้งสองมีอยู่ตลอดทั้งเรื่อง  แต่บทอุปมาสองแง่มีอยู่ไม่กี่ซีนเท่านั้น  ตอนดูครั้งแรกก็คิดว่าเราคิดมากเกินไปรึเปล่า  แต่ปรากฏว่า..คนที่ได้ดูต่างก็คิดแบบเดียวกัน...!!!?

 

Swing together
 

เป็นตอนที่นางเอกกำลังสอบและคิดถึง Jeong Hyang  จึงปลอมตัวเป็นหญิง?? เข้าไปในสวนอาบน้ำของสตรีเพื่อวาดภาพ  เขาได้พบเธอและทำทีเข้าไปชวนคุย  หญิงสาวจำเขาได้แต่แสร้งทำเป็นไม่รู้  ทั้งสองโต้บทกลอน  และ Jeong Hyang  ชวนเขาขึ้นไปแกว่งชิงช้าด้วยกัน  

 

JH : ดูเหมือนเป็นครั้งแรกของเจ้านะ   

YB : จ..เจ้าเข้าใจผิดแล้วล่ะ...

JH : ไม่ต้องกลัว แค่จับเชือกแน่นๆเข้าไว้

YB : ไม่ต้องห่วงน่า! เริ่มได้เลย!!

..หญิงสาวเข้ามาใกล้ กระซิบว่า..

JH : ท่านต้องจับดีๆนะ  ...Hwagong  ครั้งแรกน่ะ...สำคัญเสมอ..

 


Yoon Bok ตกใจที่ Jeong Hyang จำเขาได้  และเขินมากเมื่อ  Jeong Hyang พูดประโยคสุดท้าย  ทั้งสองในอากาศ สายลม และท้องฟ้า  เขาได้เห็นภาพความสนุกสนานของสตรีกำลังเล่นน้ำอย่างชัดเจน  เมื่อทุกอย่างกลายเป็นภาพวาดในความคิด  Yoon Bok ก็ตะโกนว่า  ‘สำเร็จแล้ว!! สำเร็จแล้ว!!!' >> ภาพเขาเสร็จสมบูรณ์แล้ว  -*-‘  (It is accomplish! , It's done! , I realize it!  3 ซับ 3 คนแปล เชิญเลือกตามอัธยาศัยพร้อมสีหน้าและเสียงของ Yoon Bok ประกอบ  -‘'- )

 

**ชื่นชม มุน กึนยอง ที่แสดงเป็น Yoon Bok มาก  แสดงดีแบบน่าประทับใจสุดๆ  เธอสามารถแสดงเป็นหญิงที่ปลอมเป็นชาย และเหมือนเด็กหนุ่มจริงๆ  หรือที่จริงแล้ว เหมือนกับเธอไม่มีเพศเลย (ต่างจากละครไทยล้านปีแสง)  ยิ่งกว่านั้น..จากเด็กหนุ่มเธอก็สามารถแสดงเป็น ชายที่แกล้งปลอมเป็นหญิง ได้อย่างสนิทใจและน่ารัก...  ถ้าได้ดูเรื่องนี้แล้ว บางครั้งอาจเผลอลืมไปว่าเธอเป็นผู้หญิง  Yoon Bok เอง บางครั้งก็คงลืมไปจริงๆ... 


The Cutest Scene

 

 

Yoon Bok ไม่อาจวาดหญิงสาวบนชิงช้าได้  เมื่ออาจารย์ Hong Do ถามว่าทำไม?  Yoon Bok ตอบว่า เพราะเขายังมองไม่เห็นหัวใจของหญิงในนั้น  คืนวันเดียวกัน Yoon Bok ไปหาสาวในภาพวาด  กล่าวว่าเขาต้องการมองเห็นหัวใจ  ดนตรี และจิตวิญญาณของเธอ  เขาต้องการมองเห็นสิ่งที่ปิดบังด้วยเสื้อผ้าและกิริยาบังหน้าที่ซ่อนเร้น ตัวเธอไว้ (คือ..นางเอกในเรื่องคารมเป็นต่อมากมายอ่ะ  she อย่างเนียน..)  Jeong Hyang ยินดีมอบสิ่งนั้นให้เขาอย่างเต็มใจ 

ในฐานะศิลปิน

..ในฐานะคนที่เธอรัก.. 

 

 

หลังจากสอบผ่านและได้รับเลือกเข้าวัง  Yoon Bok จึงมาหา Jeong Hyang  หญิงสาวทั้งดีใจและแปลกใจ จึงเอ่ยถาม...

 

YB : ข้าสอบผ่านมาหลายวันแล้ว ..เจ้ายังไม่รู้อีกหรือ..?

JH : เช่นนั้น..ท่านสอบอะไรมาหรือคะ?

YB : คิดดีๆล่ะ ข้าน่ะจะสอบผ่านเข้ากองทัพ? หรือถูกเลือกให้เป็นล่ามในวังกัน...

JH : (ยิ้มขำ) กองทัพ..?  ข้าสงสัยว่าท่านจะมีแรงถืออาวุธได้หรือไม่

YB : (ทำหน้าเก๊ก ส่งสายตาโคตรหน้ารัก) โฮ่! นี่หรือสายตาผู้หญิง  ...ข้าจะเล่าทุกอย่างให้ฟัง.. ตอนนี้เข้าข้างในก่อนเถอะ  ข้ามีสิ่งหนึ่งจะมอบให้เจ้า

 

Jeong Hyang ติดนัดแขกคุยธุระและขอให้เขารอ   Yoon Bok ยิ้มอย่างอารมณ์ดี กล่าวว่า ‘งั้นหรือ ...แต่..เจ้าต้องไปจริงๆ สินะ?' >.< (จับฉุดไม่ให้ไปก็หมดเรื่องแล้ว กร๊ากกก)

 

**ฉากนี้น่ารักอย่างแรง จนคิดว่าคนที่โหวตให้คู่นี้หลายๆคน คงประทับใจจากฉากนี้เป็นแน่   และ มูน กึนยอง ก็เล่นได้เนียนและซื่อสัตย์ต่อบทตัวเองมากๆ  เข้าใจและลึกซึ้งต่อตัวละครที่เธอเล่น  เพราะ Yoon Bok ไม่ได้เสแสร้งเพราะหวังสิ่งใด  แต่เขารักเธอจริงๆ  จนถึงตอนจบ ..สายตาและความรู้สึกที่มีให้ Jeong Hyang ก็ไม่เคยสับสน ไม่เคยว่างเปล่า ไม่เคยเปลี่ยนแปลง



Breaking Heart Scene

 

 

Yoon Bok ตัดสินใจเผยความจริงแก่ Jeong Hyang  ในค่ำคืนหนึ่ง  โดยมิสามารถเผยออกมาเป็นคำพูดได้  สำหรับเขาแล้ว เธอเป็นคนสำคัญเหนือสิ่งใด  เขากล่าวว่า เธอจะยกโทษให้ได้หรือไม่..  บาปของเขาคือการกอดรัดเธอไว้ในหัวใจ และไม่ยอมปล่อยหัวใจเธอ..ไปจากเขา   ทั้งสองเดินกลับมาบ้านพัก  หญิงสาวบอกว่า เมื่อเธอเดินเข้าประตูนั้นไป ก็ถือว่าเขาและเธอสิ้นสุดกัน

 

..ข้าไม่สามารถเชื่ออะไรท่านได้อีกแล้ว..

 

 

Jeong Hyang  ก้าวข้ามประตู และแอบอิงอยู่ตรงนั้น  Yoon Bok หันกลับไปมองทั้งน้ำตา ลำพึงในใจว่า

 

‘ข้าเห็นเจ้า..ได้ชัดเจน ..แม้เพียงหลับตา..'

 

 

ความรู้สึกเสียใจและรับไม่ได้ของ Jeong Hyang ทำให้เธอป่วย  ความโกรธเคืองทำให้เธอเย็นชาต่อ Yoon Bok  เรื่องราวของเขามีมากมายที่ต้องสะสาง  แต่เสียงดนตรีจากคนรักที่ไม่ให้อภัย ทำให้เขาเศร้าจนไม่มีจิตใจจะวาดภาพ  ผลงานชิ้นเอกเกิดขึ้นอีกครั้ง เมื่อเขาวาดภาพ ‘Lovers under the moon' พร้อมบทกลอน

 

‘ค่ำคืนใต้แสงจันทร์  หัวใจสองดวง เพียงสองคนที่เข้าใจ'



Farewell Scene

 

 

เศรษฐีรู้ความจริงว่าคนที่ Jeong Hyang รักคือนางเอก จากภาพปริศนาที่เขาวาด  Yoon bok ก็รู้เช่นกันว่าฆาตกรที่ฆ่าพ่อแม่ตนเองเป็นใคร  เขาเริ่มคิดแก้แค้น   หญิงสาวเกรงเขาจะได้รับอันตรายและขอร้องให้หยุด  เธอกล่าวว่า  มันเป็นไปได้ไหม?..ที่เราจะหนีไปด้วยกัน ในที่ที่ไม่มีใครรู้จัก..

เศรษฐีบังคับให้ Yoon bok และอาจารย์ Hong Do แข่งขันวาดภาพเพื่อหาผู้ชนะ  โดยขู่ว่าจะขาย Jeong Hyang ให้กลุ่มอันธพาลหากเขาไม่ตกลง  Yoon Bok ว้าวุ่นใจที่เขารู้ความจริง  และยินยอมเมื่อถูกเสนอว่าจะปล่อย Jeong Hyang เป็นอิสระหากเขาชนะ  แม้จะยอม  แต่ Yoon Bok คิดว่าอาจารย์เธอคงไม่ยอมเป็นแน่

ด้วยเล่ห์กลของเศรษฐี  ในที่สุด ทั้งสองก็ต้องมาสู้กัน  เกิดความอ่อนแอและสับสนของ Yoon Bok ที่ต้องการช่วยเหลือผู้หญิงของตน แต่ก็ไม่อยากแข่งขันกับ Hong Do  อาจารย์ที่รู้ความจริงว่าศิษย์ตนเป็นหญิงและยังเป็นลูกสาวของเพื่อนรักบอก ให้ Yoon Bok ไว้ใจในตัวเขา 

 

 

การแข่งขันผ่านไป  Yoon bok ขอร้อง Jeong Hyang รีบหนีไปตามที่เขาเตรียมไว้  เธอตัดพ้อว่าเคยเกลียดเขาที่เป็นผู้หญิง  แต่ยังคงยึดถือหัวใจเธอไว้ ทั้งที่รู้ดีว่าตนเป็นใคร

 

YB : ข้าก็เกลียดที่ตัวเองเป็นผู้หญิง  ..แต่ข้าเข้าใจแล้ว  เพราะข้าเป็นเช่นนี้  ทำให้ได้วาดรูปเจ้า..

YB : ขอโทษ..ที่เก็บเจ้าไว้ในใจโดยไม่ขอคำยินยอม  ..มัวแต่คิดถึงแต่ตัวเอง.. ..แม้ว่าเราสองคนจะจากกันครั้งนี้  แต่เจ้ายังคงงดงามอยู่ในใจข้าเสมอ

YB : ข้าต้องแน่ใจว่าเจ้าจากไปแล้ว  ที่เหลือจึงเป็นเรื่องระหว่างข้ากับมันผู้นั้น