วันก่อนไปเข้าร้านซีดี กรี๊ดดดดดด kannaduki no miko แผ่น 4 ออกแล้วววววว!!!!! ดูจบแล้วเข้าไปเช็คในเน็ตรู้สึกจะไม่โดนตัดค่ะ (ก็สมควรแล้วล่ะ มันมีอะไรให้น่าตัดฟะ=_='' อิชั้นก็แอบคิดไว้ไกลเลยซินะ หึหึหึหึหึ)
ได้ยินข่าวลือมาว่าเพราะรายการมืดมนนั่น ทำให้เริ่มมีการกวาดล้างการ์ตูนกันอีก เนกิมะคงไม่โดนหรอกนะ ถึงจะเซอร์วิสเยอะแต่มันไม่ใช่การ์ตูนโป๊นะ (เหรอ??) เนื้อเรื่องหลักออกจะใสซื่อบริสุทธิ์ปัญญาอ่อนติงต๊องไร้มลพิษอย่างสิ้นเชิง คนที่อ่านเพราะเนื้อเรื่องน่ะก็มีมากพอๆกับพวกอยากดูเซอร์วิส (ซึ่งก็ไม่เห็นมีอะไรเลย...) ที่สำคัญก็คือยังมีเซ็ตจังกับโคโนกะเติมเต็มให้อ่านแล้วแล้วอมยิ้มมากยิ่งขึ้นด้วย (ฮ่าๆๆ)
จะเรียกว่าฟิกดีรึเปล่า? ครั้งแรกและ(คิดว่า)ครั้งสุดท้ายของข้าพเจ้า เวอร์ชั่นยำใหญ่ บรรดายูริก้ามาชุนนุมกัน พร้อมทั้งคนไม่เกี่ยวอีก2-3 คนขอเอี่ยวด้วย -*-''
--------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
ณ ร้านน้ำชาแห่งหนึ่ง
แสงออร่าจางๆแผ่คลุมล้อมรอบบริเวณโต๊ะแรกริมหน้าต่าง กลุ่มสาวมัธยมปลายที่นั่งอยู่ ดูเหมือนว่าพวกเธอกำลังจะหารืออะไรบางอย่างด้วยหน้าตาเคร่งเครียด ช่างขัดกับใบหน้าสวยงาม จนผู้คนในร้านต่างแอบมองเนื่องจากกลัวว่า หากพวกเธอจับได้ล่ะก็ เพียงแค่สายตาก็ทำให้พวกเขาหลอมละลายแล้ว..
"รู้สึกพักนี้นักเรียนหญิงในฟูกะจะพากันติด Yaoi มากจริงๆนะคะ" หญิงสาวผู้มีสำเนียงคันไซพูดขึ้นมาทำให้ทุกคนในกลุ่มต้องหันหน้ามาสนใจ น้ำเสียงนั้นช่างเย้ายวนแฝงไปด้วยอำนาจบางอย่างที่สะกดผู้คนให้เชื่อฟังได้ดีจริงๆ
ประธานสาวผมฟ้าถอนหายใจออกมา พร้อมส่ายหน้าพูดแบบปลงๆว่า "มันช่วยไม่ได้จริงๆค่ะชิซุรุซัง แม้แต่ที่มิยาคามิเองก็...." หญิงสาวไม่ได้พูดต่อ แต่ทุกคนก็เข้าใจความหมาย
ท่านจิคาเนะ ตามคำเรียกของเด็กสาวกลุ่มนึงที่เพิ่งเดินผ่านไปเมื่อสักครู่ เปล่งน้ำเสียงที่ดูฉุนเฉียวว่า "ชั้นไม่เข้าใจเลยว่ามันมีดีอะไร! ตอนนี้แม้แต่ฮิเมโกะเองก็หันมาสะสมหนังสือพวกนี้!"
"ดิฉันคิดว่าคุณหนูน่าจะเตือนแม่นั่นหน่อยนะคะ" สาวรับใช้จิคาเนะกล่าวเสริมเมื่อได้ที
ผู้เป็นนายนิ่งคิดตาม แม้แววตาไม่ได้บ่งบอกความในใจมากนัก ทว่าปากของหล่อนทำมุมเอียงขึ้นเล็กน้อย "อืม..นั่นสินะ ฉันคงต้องทำอะไรซักอย่างบ้างแล้ว"
เสียงพิมพ์คอมพิวเตอร์โน๊ตบุ๊คดังขึ้น พร้อมเสียงเย็นๆของคุอง "จากข้อมูลของหน่วยข่าวกรองแห่งโกคุโจว เซโตไค พบว่านักเรียนหญิง 70% ของมิยาคามิชื่นชอบที่จะเห็นนักเรียนชายต่างโรงเรียนมองตากันค่ะ" รองประธานนักเรียนมิยาคามิรายงานอย่างเชี่ยวชาญเสมือนมืออาชีพก็ไม่ปาน
น้ำเสียงนี้กระตุ้นปฏิกิริยารองประธานอีกคนอย่างนานาโฮะ เธอเหลือบมองคุองแล้วตวัดสายตาจ้องถามไปยังประธานสาวของเธอ "คานาเดะ เธอคิดยังไงเกี่ยวกับเรื่องนี้!"
"..ตะ..แต่ว่านะ...ที่ฉันตั้งโรงเรียนแห่งนี้ขึ้นมาก็เพื่อให้ทุกคนมีความสุขและมีอิสรภาพ เพราะฉะนั้น..." เธอเว้นคำพูดอีกครั้ง แต่รองประธานทั้ง 2 ก็เข้าใจความหมายได้อีกครั้งเช่นกัน
"เอ แล้วมันแปลกตรงไหนกันล่ะ ฉันเองก็ชอบยืมอาโอยอ่านเหมือนกัน แหะๆ" ไมที่มานั่งกลุ่มนี้ได้ยังไงก็ไม่รู้เอ่ยขึ้น เธอเองรู้ตัวอีกทีก็โดนจิเอะลากตัวมาเป็นเพื่อน แล้วตัวเองก็เล่นทิ้งกันเพราะเจอกิ๊กซะงั้น -_-'
"ไม่น่าเชื่อ! อย่าบอกนะว่าเธอไม่รู้สึกอะไรเลย พระเจ้า!!! หากนารุเห็นเคทาโร่มองตากับเซตะจะเกิดอะไรขึ้น!!!" คิทสึเนะจากหอฮินาตะแทรกตัวเข้ามา (ที่จริงแล้วเธอแค่บังเอิญมาทำงานพิเศษร้านนี้ล่ะ..)
"บ้าน่า!! มันก็แค่จินตนาการ ไม่ใช่เรื่องจริงซะหน่อย" คนที่มาสายกว่าเพื่อนเอ่ยขึ้นอย่างรำคาญท่านประธานชิซุรุหัวเราะเบาๆ "อะร๊า แล้วนัตสิกิจินตนาการไว้ว่ายังไงล่ะจ๊ะ (แววตาเริ่มเปลี่ยน)"
คนที่ถูกจ้องจำยอมต้องหลบสายตา ใบหูเริ่มเปลี่ยนสีเป็นแดงระเรื่อ "......."
"ตะ..แต่ว่านะ ผู้ชายพวกนั้นก็มักจะทำตัวน่ารักและอ่อนโยนนี่หน่า" ไมแย้งขึ้นมาเมื่อเห็นว่าเธอคงเป็นส่วนน้อยในกลุ่มนี้ซะแล้ว!
คุองกล่าวเสริมอย่างยอมรับอยู่ในที "อืมมม เป็นเรื่องที่ต้องยอมรับความจริงว่า ไม่ว่าจะในมิติไหน เกย์ก็มักจะหน้าตาดีกว่าผู้ชายธรรมดานะคะ"
"ไม่คิดว่าเธอจะชอบแบบนี้.."
นานาโฮะเหลือบสายตาพูดกับเธออีกแล้ว น่าแปลกที่น้ำเสียงดูไม่เหมือนเดิม คุองคิด เธอดูไม่พอใจนิดๆและอยากจะกวนโมโหนานาโฮะเล่นบ้าง"เอ๋? ฉันพูดแบบนั้นหรือคะ"ก่อนที่จะเกิดการปะทะคารมกันขึ้น สาวรับใช้โคโตฮะของท่านจิคาเนะก็ขัดขึ้นด้วยน้ำเสียงเย้ยหยันซะก่อนว่า "หึ อ่อนโยนงั้นหรือ พวกคิงน่ะดิฉันเห็นแต่พวกหื่นๆ ซกมก หยิ่งจองหองทั้งนั้น"
"ส่วนควีนก็สุดแสนจะเพอร์เฟกต์จนน่าเสียดาย...ชั้นรู้สึกเสียดายทุกครั้ง เมื่อหนุ่มหล่อและอ่อนโยนต้องพลีกายให้ผู้ชายด้วยกันเอง" คิทสึเนะเริ่มออกอาการเพ้อ
"เธอจะโทษว่านั่นเป็นสาเหตุที่ทำให้เธอหาผู้ชายดีๆไม่ได้สินะ" นัตสึกิที่หูเริ่มเป็นสีปกติแล้วกล่าว
"เรื่องมันเป็นแบบนี้นี่เอง แหมๆ ถ้าคุณคิทสึเนะไม่รังเกียจ หนูก็ยินดีสละคู่ดูตัวให้คุณคิทสึเนะได้นะคะ" เด็กสาวม.ต้นตรงข้ามกับฝั่งคิทสึเนะพูดด้วยน้ำเสียงเริงร่า
เพื่อนที่มาด้วยกันทำเสียงตื่นเต้น "มะ..ไม่ได้นะคะ แบบนี้ท่านตาของคุณหนูก็โกรธแย่สิคะ" บนหลังของเธอสะพายบางสิ่งที่ดูคล้ายจะเป็นดาบเอาไว้ด้วย"แง...เซ็ตจังเรียกเค้าว่าคุณหนูอีกแล้วอะ" โคโนกะทำแก้มป่อง
"จะว่าไปน่ะน้า ตอนนั้นที่น้องชั้นทาคุมิมีข่าวกับอากิระคุง นั่นก็เพราะสาวๆที่ชอบอากิระคุงไม่อยากเห็นอากิระไปชอบผู้หญิงคนอื่น เลยจับมาคู่กับผู้ชายด้วยกันซะเลย ความคิดนี้น่ะเข้าท่าดีมั้ยล่ะ!!"
"มีผู้หญิงมาแย่ง ชั้นว่ายังดีซะกว่า แบบนั้นน่ะยังอาจพอมีทางเปลี่ยนใจเค้าได้นะ ศักดิ์ศรีลูกผู้หญิงน่ะ หายไปไหนกันหมด!!!"
"หายไปในโอโรจิล่ะมั้ง อ๊ะ!! (แววตาจิคาเนะเริ่มเปลี่ยน) โทษทีๆ" (ขนาดนานาโฮะยังกลัว *.*)
"รับน้ำชาเพิ่มกันหน่อยนะคะทุกคน" ชิซุรุยิ้มแย้ม ช่างเป็นคนที่เหมาะกับการคลี่คลายสถานการณ์ตึงเครียดจริงๆ
เซ็ตจังลุกขึ้น รีบอาสาช่วย "ดิฉันช่วยเองค่ะ"
.
"ฮิ น่ารักจังนะคะ เซ็ตซึนะจัง"
"เฮ้ ชิซุรุ!" นัตสึกิเอ่ยขึ้นทันควัน ดั่งผู้มีประสบการณ์เป็นอย่างดี
"ฉันจะช่วยอีกแรงนะจ๊ะ เซ็ตจัง" โคโนกะไม่ได้คิดอะไร ความซื่อของสาวน้อยเห็นเซ็ตจังทำอะไรก็ทำด้วยนั่นแหละ
ระหว่างให้ชิซุรุกับเด็กๆบริการเครื่องดื่ม คิทสึเนะก็สรุปประเด็นอย่างเป็นทางการ "ผู้ชายบางคนน่ะน้า ก็ชอบพยายามเสแสร้งแกล้งทำกระแดะเล่นกันเอง ให้สาวๆกรี๊ดกร๊าด"
"บางคนก็ชอบได้ทั้งหญิงและชาย" คุองสรุปเสริม
"แบบนั้นน่ะ เค้าเรียกว่าไบสินะ" นานาโฮะเผลอพูดออกไปโดยลืมไปว่าเมื่อกี้กำลังเคืองกันอยู่
นัตสึกิรู้สึกเข้าใจถึงความน่ากลัวเข้าให้แล้ว "แบบนั้นน่ะ น่ากลัวกว่าอีกนะ"
ทั้งโต๊ะพร้อมใจกันพยักหน้าหงึกๆ "อื้มมม!!!!!!!!"
.
- END-
